Uncategorized

Babyloss awareness week

Op mijn Instagram zagen veel van jullie het vandaag al voorbij komen. Vandaag is de start van babyloss awareness week.

Break the silence

Niet alleen hier in de achterhoek of hier in Nederland is het voor sommigen nog altijd een taboe om over babysterfte of miskramen te praten. Over de hele wereld zijn er moeders, vaders, opa’s, oma’s en nog veel meer mensen die het gevoel hebben hier niet open over te kunnen praten en dat moet stoppen. Daarom is het deze week babyloss awareness week. Wat ik onwijs belangrijk vind, want het moet voor iedereen mogelijk zijn om hier open over te kunnen praten. Om verdriet en pijn te kunnen delen met mensen om je heen.

En juist daarom vind ik het mijn plicht het bereik dat ik heb met mijn blog, met mijn sociale media te gebruiken om meer mensen bewust te maken van het feit dat er jaarlijks baby’s veel te jong overlijden. Baby’s die te vroeg geboren worden, die om wat voor reden dan ook eerder gehaald moeten worden of baby’s die vlak na hun geboorte of al tijdena de zwangerschap overlijden. Baby’s waar hun papa en mama een naam voor hadden bedacht. Waar intens veel van werd gehouden, kleine babytjes die gekoesterd en geliefd werden. Baby’s die ooit een kleurrijke toekomst hadden.

Niemand weet hoe het het voelt als niemand het verteld

Juist om anderen er bewust van te maken wat het met een mens doet als je je kind verliest is het belangrijk dat er openlijk over gepraat wordt. Want alleen als wij vertellen wat we voelen, wat het met ons doet kan een ander ons begrijpen.

Voor ons is het eind deze maand alweer 3 jaar geleden dat onze zoon Lorenzo geboren werd. Hij werd met 17 weken en 2 dagen geboren als gevolg van trisomie 18. Één van de meest zware chromosoom afwijkingen die er bestaan en waarbij een kindje geen overlevingskans heeft. Voor ons was het dus geen keus om de zwangerschap voort te zetten en te wachten tot hij zelf zou overlijden. Wij hebben de keus gemaakt om de zwangerschap af te breken. En ik zeg bewust af breken, want afgelopen jaren ben ik regelmatig berichten op facebook tegen gekomen waarin er in een zelfde soort situatie werd gesproken over abortus. Wat ik zelf onwijs naar vind, je kindje eerder geboren laten worden omdat het geen kans van leven heeft is geen abortus. Dat is het maken van een onmenselijke keus omdat je niet wil dat je kind pijn lijd. Omdat je eigenlijk geen andere keus hebt.

Ik vind het ook heel mooi om te zien dat er steeds meer mensen zijn die openlijk vertellen dat ze een kindje hebben verloren of een miskraam hebben gehad. Dat er niet langer over gezwegen wordt en dat social media hierin meegaat, dat het een plek wordt waar mama’s zonder kindje hun hart kunnen luchten en waar er met liefde op gereageerd wordt. Laten we met zn allen blijven praten over de sterretjes die onze harten vullen, waar van tijd tot tijd een lege plek in zit. Waar soms een diep gat zit.

Omdat het nooit vergeten mag worden, hoe pijnlijk ook dat er een stukje mist. Dat er een kindje niet zichtbaar is aan mijn zij of in mijn kinderwagen, maar in mijn hart.

Voor Lorenzo Christiano Nijhuis, geboren op 28 oktober 2014.

Voor al die andere engeltjes die niet vergeten mogen worden. Voor al die papa’s en mama’s net als wij ♡

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s